Blog o filmach, książkach i grach 137

  Miałem sporą przerwę w recenzjach, ale wyjaśnię to na moim blogu osobistym .  Przed Wami kawał dobrej literatury dla młodzieży. Moje pierwsze skojarzenie z tym tytułem to był Harry Potter. Moja siostra jest jego fanką i niedługo ma urodziny, więc sprezentuje jej tę książkę. Historia opowiada o małej dziewczynce oraz jej nad wyrost inteligentnym młodszym bracie. Ich ojciec gdzieś zniknął i będą próbowali go odnaleźć. Na swej drodze spotkają świetliste istoty, które wskażą im drogę. Myślę, że pierwsza połowa tej książki mi się bardzo podobała, ale druga już nie bardzo. Żeby nie wchodzić w szczegóły, powiem tylko, że jest to dzieło fantasy z dobrą równowagą rzeczy magicznych. Zwroty akcji są całkiem ciekawe. Wadą książki może być to, że ten zaczarowany przedstawiony świat nie został w pełni opisany. Bohaterzy dostają się do innej krainy, gdzie mieszkańcy są dla nas całkowicie dziwni. Dzieło to oceniam na ponad przeciętne. Nie sprawiło, że sięgnę po kolejną książkę aktorki, lec...

  Gram czasem w gry przygodowe, bo są tu Panie blogerki, będące fanami tego gatunku. Ja w zasadzie też go lubię. Dzisiaj przed Wami stosunkowo nowa produkcja w klimatach kamery z pierwszej osoby. Jest niedaleka przyszłość. Nie wiadomo, co się podziało z ludźmi. Próbujemy dowiedzieć się czegoś, sklejając zlepki tej rzeczywistości. Gramy ogarnięta kobietą ze spluwą, która jest przygotowana na wszystko. Strzelania tu nie ma dużo. W zasadzie tylko co jakiś czas pojawi się taki "diabełek" i trzeba go postrzelić. Gra w największej mierze opiera się na eksploracji, znajdowaniu przedmiotów oraz rozwiązywaniu zagadek. Większość rzeczy można samodzielne przejść. Czasami się dzieją trudności, ale w sieci pełno poradników jest. Zatrzymałem się w tej grze mniej więcej w trzy/czwarte. Już mi się ode chciało szukać solucji, bo pod koniec rozgrywki możemy być w różnych miejscach -- mamy tutaj open world, więc Broken Pieces można przechodzić trochę na własnych zasadach. Nie wiem. Gra mi się p...

  Dalej poluję coraz częściej na horrory. Tym razem znalazłem polską produkcję, co w tym gatunku bywa rzadkością. Film jest średni, ale każdy powinien obejrzeć, żeby zobaczyć, na co nas stać. Do klasztoru trafia młody ksiądz. Atmosfera w tym miejscu jest nieco mroczna. Przeor Andrzej (Olaf Lubaszenko) próbuje powitać nową osobę. Wraz z rozwojem akcji zauważamy, że dzieją się nieco dziwne rzeczy. Tu normalnie byłaby grafika, ale brak na stanie. Oglądałem ten film bez większych nadziei i w sumie wyszło nie tak źle. Granica między normalną rzeczywistością a ponadnaturalnymi rzeczami jest tutaj blisko siebie. Po obejrzeniu całości trochę rzeczy mi nie pasowało. A samo zakończenie? Tragiczne! Oczywiście się nie bałem w trakcie seansu, ale niektóre sceny były obrzydliwe. Film jest krótki, bo trwa około półtora godziny. Ogląda się go bardzo szybko. Akcja jest w miarę interesująca. Moje zainteresowania idą bardziej w głąb ezoteryki. To oznacza więcej horrorów i filmów fantasy. Mam ten tema...

  Kolejna część popularnego cyklu. Sam się dziwie, jak dałem rade obejrzeć całą tę serię. Pierwsze dwie były dla mnie czymś przeciętnym, a ta tutaj opisywana znajduje się poniżej moich oczekiwań. Tym razem obydwie rodziny spotykają się na chrzcinach. Jak zwykle jest to dobry moment to porozmawiania na niektóre tematy, walki o własne szczęście oraz konfrontacji z rodzinką. Oglądając to, miałem uczucie, że ta produkcja jest w pewien sposób infantylna. Zachowanie bohaterów wydawało mi się sztuczne - bez przekonania, a kolejne "wybuchowe" zwroty akcji nie robiły na mnie dużego wrażenia. Miałem to wyłączyć w połowie, ale postanowiłem, że dotrę do końca. Ja bardzo lubię Maję Ostaszewską i Dorocińskiego, ale to trochę zbyt mało, żeby ten film był dobry w moich oczach. Nie wiem, jakoś dwie pierwsze części mi się bardziej podoały. Pierwsza z nich wydawała się mówić o poważnych sprawach. W drugiej dużo się działo i byli ciekawi bohaterowie. A w tej opisywanej wszystko jakieś kiczowate....

  Obejrzałem plakat, (inny niż powyżej) obejrzałem parę sekund zwiastuna, popatrzyłem na opis i już wiedziałem, że trzeba ten film obejrzeć. Trzeba mimo że opinia większości jest negatywna, ale spróbuję bronić to dzieło jak najbardziej można. Mógłbym posiłkować się standardowym opisem tego filmu, ale źle wyraziłby treść. Paru rzezimieszków opracowuje plan kradzieży rękopisu "Boskiej komedii" Dantego. I jeśli na tym się oprzemy, to byłoby to zupełnie inne kino. Nie jest to typowa produkcja w klimatach "Włoskiej roboty" albo "Ocean's eleven". To jest bardzo poważny film. Pierwsze, co się rzuca w oczy, to czarno białe kadry. Ogólnie to dzieło składa się z dwóch historii. Czasy Dantego, czyli XIII wiek bodajże - i to jest prezentowane w kolorze. Natomiast druga fabuła dotyczy czasów współczesnych i wspomnianego głównego wątku. Nie wiem, jak to najlepiej wyrazić. To jest kino artystyczne!  Od początku aż do końca seansu widzimy starannie dobrane kadry. To a...

  Nadal sięgam po klasykę science fiction. Chcę uzupełnić braki w wykształceniu. Arthur C. Clark to głośne nazwisko. Jest autorem przede wszystkim "Odysei Kosmicznej: 2001", którą również zamierzam przeczytać. Chociaż film na jej podstawie legendarnego Kubricka niekoniecznie mi przypadł do gustu. Historia opowiada o dziwnym obiekcie, który zjawił się w naszej galaktyce. Zorganizowany układ planet pragnie zbadać tę rzecz. Znajdujemy się w przyszłości, gdzie oprócz Ziemi zaludniony jest Mars. Merkury oraz kilka księżyców - czy tam naturalnych satelit. Ta książką jest już dosyć stara, ale pomysł nadal potrafi przekonać nas do siebie. Główny wątek to sama Rama - czyli co? Wgłębiając się w lekturę z czasem poznajemy ten dziwny obiekt. Ma on bardzo różne specyficzne cechy. Na początku ludzie się wahają, czy jest to naturalny twór, czy też dzieło jakiejś inteligentnej formy życia. Książka jest o tyle ciekawa, że opowiada trochę o kosmitach, ale w zupełnie nie szablonowy sposób. Tuta...