Przejdź do głównej zawartości

Posty

Vampire Survivors - gra rougelike

  Zagrałem w taką szybką grę roguelike. Zasady są niezmiernie proste. Wybieramy postać, a następnie staczamy walkę z wieloma różnymi stworami. Już grałem w gry o podobnej mechanice. Są całkiem przyjemne na kilka godzin, ale potem się zazwyczaj nudzą. Będzie to krótka opinia czy też recenzja na ten temat. Najciekawsze w tej rozgrywce jest to, że wraz z zabijaniem potworów uzyskujemy coraz wyższy poziom doświadczenia. Dzięki temu ulepszamy nasze umiejętności i coraz więcej stworów jesteśmy w stanie pokonać. Gra zwykle trwa około dziesięć do piętnastu minut. Wraz z zakończeniem rozgrywki dostajemy monety, które możemy wydać na stałe ulepszenia naszego bohatera. Gra jest stosunkowo krótka, ale bardzo grywalna. Fajny sposób, żeby nie myśleć i pozabijać trochę zombie. Widziałem jednak lepsze tytuły z tą mechaniką. Na dłuższą metę się to trochę nudzi i jest źle zbalansowane. Minus za grafikę.  Ocena: 60%
Najnowsze posty

Half Life 2 - opinie

Przed Wami klasyk gatunku. Gra która ukształtowała młodość wielu ludzi. Half Life 2. Tym razem piszemy o wersji single player.  Wcielamy się w postać doktora Gordona. Jesteśmy w jakimś dziwnym miejscu, gdzie wokół jest wojsko, potwory i roboty. Nie pytajcie mnie dlaczego. Jesteśmy tu dlatego, żeby do wszystkiego co się rusza, strzelać. Gra się nieco postarzała. Już nawet nie chodzi mi o samą grafikę. Ogólnie grywalność jest dosyć średnia. Misje niby różnią się od siebie, ale często wszystko sprowadza się do żmudnego strzelania. Są miejsca, w których trzeba chwilę pomyśleć. Mamy około dziesięć broni do odblokowania. Jest to zwykła strzelanka. Nie mamy tutaj zdobywania expa. Poziom trudności jest dosyć wyrównany. Grałem w to około czternastu godzin. Zatrzymałem się na zdaniu, gdzie trzeba było wielkiego robota zastrzelić. Gra mi się już w tamtym momencie znudziła, więc zdecydowanie ją porzuciłem. Myślę, że byłem bardzo blisko zakończenia. Half Life 2 średnio mi przypadł do gustu. Jes...

Ostatnia sesja w Paryżu

  Jodie Foster powraca w nowym filmie. Biorąc pod uwagę, że film ten klasyfikowany jest jako thriller, kryminał czy dramat - trzeba zwrócić uwagę, że całość posiada dość łagodny charakter i niektóre sceny przypominają ciepłą komedie. Przynajmniej trochę tak jest. "Ostatnia sesja w Paryżu" opowiada historie pani psychiatry, kiedy jej pacjentka umiera. Oficjalnie jest to samobójstwo, ale lekarka nie chce w to uwierzyć i podejmuję działanie rozwikłania tej historii. Kończy mi się HBO i chciałem coś jeszcze doglądać na tej platformie. Trafiło na "Ostatnia sesja w Paryżu". Jestem dosyć zadowolony z tego seansu, bo gatunkowo mam dystans do takich filmów. Ten natomiast potrafi zaskoczyć tym, że wcale nie zaskakuje. Jest po prostu pełnoprawnym dziełem, w którym można zobaczyć coś więcej, jeśli się tylko chce. Oglądanie przebiegło mi bardzo szybko. Myśląc, że jestem w połowie, film już się zaczął kończyć. Fajnie było zobaczyć Jodie Foster. Gwiazda jest już po 60stce. Widać z...

Crystal Lake - horror HBO

  Przed Wami kolejny serial horror. Ciekawy pomysł. Nawiązanie dla klasycznego filmu Piątek Trzynastego. Nic tylko oglądać. Akcja dzieje się kilkadziesiąt lat temu w małym miasteczku. Trwa tam coroczny zjazd skautów. Kobieta ma dziecko z deformowaną czaszką. Młodego nie akceptują rówieśnicy. Pewnego dnia topi się w jeziorze. Jego matka zrobi wszystko, żeby poznać prawdę i znaleźć go żywego lub martwego. To kino najbardziej kojarzy mi się z twórczością Stephena Kinga. Mamy okres hipisów, młodzież oraz zło i wszystkie jego wymiary. Akcja zaczyna się spokojnie, lecz stanowczo.  Ten horror ma ciekawy motyw przesadnego pokazywania krwi. Tutaj odcięcie twarzy maczetą nie jest niczym dziwnym. Crystal Lake bardzo przypadło mi do gustu. Jest to ciekawa produkcja z pewną nutą tajemniczości. Wraz rozwojem akcji dzieją się dziwne rzeczy, ale ostatecznie wszystko trzyma się kupy. Polecam serdecznie ten serial. Ważne jest to, że bohaterów się po prostu lubi. Świat jest piękny, ale niestety ...

"Krew Elfów" - Wiedźmin - Andrzej Sapkowski

  Tak się zdarzyło, że powróciłem do lektury Wiedźmina. Krew Elfów to z kolei trzecia książka na ten temat, ale zarówno pierwszy tom sagi. Wcześniej można przeczytać dwa zbiory opowiadań - z jednym się zapoznałem. Tak naprawdę znam tę serię jeszcze z przełomu roku dwutysięcznego, ale dopiero teraz złapałem się na tym, że chcę przeczytać całość. Ogólnie jest to historia o samym Geralcie z Rivii, czyli wiedźminie. Towarzyszy mu przyjaciółka Yenefer oraz tzw. "niespodzianka" Ciri. Razem tworzą silną grupę. Czasem pojawiają się też inni bohaterzy z tego uniwersum.  A fabuła? Mowa o tematyce fantasy, chociaż wydaję mi się, że to fakt oczywisty. Główny wątek obejmuję postać Ciri, która posiada starą krew elfów. Każdy kolejny rozdział dotyczy tej samej historii, chociaż pokazywanej z różnych perspektyw. Czyta się to całkiem przyjemnie. Dlatego po wielu latach wróciłem do lektury. Świat Sapkowskiego jest bardzo interesujący. Jest tutaj trochę polityki. Poza ludźmi są inne gatunki int...

Euforia (serial HBO)

  Piszę ten tekst przed obejrzeniem ostatnich dwóch odcinków, ale tak właśnie mi czasowo pasuję. Serial zmieniał się po pierwszych sezonach i nie każdemu się to podobało. Przed wami produkcja na temat pięknych kobiet i słabości jaką są narkotyki. Całość oparta jest o historie nastoletniej Rue i wątki przeplatają się z innymi bohaterami. Pierwsze dwa sezony są wejściem w dorosłość tych młodych ludzi. Trzeci jest nieco różny. Ogólnie trzeci sezon jest najbardziej hejtowany przez fanów. Wydaję mi się, że wiem dlaczego, ale nie widzę w tym racji. W późniejszych odcinkach jest pewna transformacja i perspektywa z jaką oglądamy bohaterów się zmienia. Zamiast szkoły jest praca i nie każdemu to przypada do gustu. Zendaya tym serialem przyciągnęła moją uwagę. Aktorka młodego pokolenia, której gra samą twarzą wychodzi genialnie. Ten jej typowy smutny grymas na ustach. Reszta artystów też nie jest daleko z tyłu. Główni bohaterzy wyróżniają się różnymi cechami. Każdy znajdzie kogoś, kogo polubi...

Need for speed 2016

  Wyczekuję gry z tej serii. Nauczyło mnie to życie, gdy grałem w pierwsze części Need for speeda. Dzisiaj mowa o dziesięcio letniej grze, która trzyma całkiem dobry poziom. Co ciekawe istnieje tutaj fabuła. Między wyścigami są scenki kręcone z prawdziwymi aktorami. Wcielamy się w postać nowego wyścigowca, który powoli się pnie po drabinie, by stać się miejską legendą. Główny atut gry to otwarty świat. Możemy wybierać wyścigi poboczne albo główne misje. Na mapie znajdziemy dodatkowe części do samochodu i różne mniejsze wyzwania. Wraz z zwiększaniem naszych umiejętności prowadzenia maszyny na czterech kołach, zarabiamy coraz więcej pieniędzy i punktów respektu. Te ostatnie dają dostęp do kolejnych ulepszeń. A za kasę możemy kupić lepsze auta. Prowadzenie samochodu jest bardzo przyjemne. Jest tutaj mechanika z nitro, więc zwiększa to dynamikę gry. Ogólnie szło mi dość gładko, ale musiałem się nieco nauczyć driftowania. Nie wspomniałem o tym, ale są to głównie nielegalne wyścigi i cał...